دعا کار پیچیده ای نیست بلکه بسیار ساده است . به سادگی صحبت کردن با یک دوست .همانطور

که با دوستمان از آرزوهایمان " از برنامه های آینده " از ضعف ها یا از ناکامی هایمان حرف میزنیم

با خدا نیز این گونه رفتار کنیم .

پروردگارا!

هر روز به افکار و آرزوهایم بیا!

به رویاهایم . در خنده ها و اشکهایم .

از سر رحمتت در فراموشی هایم پدیدار شو .

به عبادتم " به کار " به زندگی و مرگم بیا !

از سر لطف و عشق هر روز و هر لحطه با من باش !

 

ممکنه حرفهای آدمها از نظر ما گوش نواز نباشه و یا رفتارشون بد جلوه کنه .افکار و اعتقاداتشون هم مورد قبول ما نباشه .اما همه اینها دلیل درستی عقاید و ااندیشه های ما  نیست .مبادا گرفتار این توهم بشیم که " هر چی من میگم درسته و یا هر چی من کردم عین عرف و شرعه "

                            

                          نردبان این جهان ما و منی ست 

                         عاقبت این نردبان افتادنی ست

                         لاجرم آنکس که بالاتر نشست

                        استخوانش سخت تر خواهد شکست

                  

 

صبح تا شب در منزل یا محل کار یا حتی در تاکسی یا اتوبوس بیشتر گفتگوهامون با همکارا یا دوستامون درباره ی نداری ها " کاستی ها " حقوقی که اجحاف شده " محدودیتها" ضعفها و ... است . چندین و چند بار این  کار رو کردیم ومیکنیم . چی عایدمون شده ؟ کدوم مشکل  حل شده ؟ چه دردی از دردامون  دوا شده ؟ جز اینه که انر‌‌‌‌ژی های منفی میدیم و میگریم ..غیر از اینه که ضمیر ناخود آگاه خود را از اموری ناخوشاید و بی مصرف پر مکنیم .. چرا داشته هامونو نادیده بگیریم ؟ چقدر زوذ آرزوهای ذیروزمون که امروز داریمشون رنگ میبازن .....                                                               بزرگی میگه  "خوشبختی داشتن چیزهایی که دوست دارم نیست.بلکه دوست ذاشتن چیزهایی که داریم . ".... میتونیم نفس بکشیم"راه بریم " ببینیم و بشنویم " فکر کنیم "لبخند بزنیم "دلی رو شاد کنیم و دستی رو بگیریم " دوست بداریم و دوست داشته بشیم "میتونیم عاشق شیم و.... ولی فراموش میکنیم .تواناییهامونو و داشته هامونو فراموش میکنیم ........ روزی که خدا رو فراموش کردیم به این درد مبتلا شدیم .             

از همین حالا تصمیم بگیریم که با خودمون آزاد و بی تکلف باشیم .بایدها را از زندگیمون حذف کنیم .در عوض هر کاری را با عشق و لذت انجام دهیم ..اگه دوست داریم وارد دانشگاه بشیم "کاری برای کسی بکنیم "چیزی برای عزیزی بگیریم "به دیدن دوستی بریم "و...   همه رو با مهر و دلخوشی و عشق ولذت انجام بدیم .در اینصورت انرژی کمتری مصرف میکنیم و در مقابل آرامش بیشتری کسب میشه .به نظر  " اوشو " آرامش نه تنها به ذهن و جسم که به سراسر وجود تعلق دارد....

دوست دارم حرفهای قشنگ بنویسم .حرفهای به دردبخور  و روح نواز .منظورم اون حرفهایی که آدم از خوندنش حظ میکنه . راحتتر نفس میکشه و روانتر گام برمیداره .با مشکلی که تا دیروز آزارش میداد کنار میاد و بار دوشش سبکتر میشه .به خودش میاد و دیدش عوض میشه .به این جمله هم اعتقاد دارم که کلمه قدرته .واقعا زندگی بعضیا با یه جمله عوض میشه .بادا که از اون دسته ای باشیم که زندگی مون -یعنی افکارمون -هر روز زیباتر و پربارتر ز دیرو ز باشه .